A. CATHARICA-PIELĘGNACJA

Można uprawiać przez cały rok w tym samym miejscu, raczej widnym (do półcienistego). Dobrze jest każdy pęd osobno przywiązać do nitek, tak aby pąki i kwiaty mogły obracać się do słońca. Rośliny silniejszych odmian moż­na prowadzić przy drutach, wokół których będą się owijały pędy. Podczas wege­tacji – od kwietnia do września lub paź­dziernika – podlewać obficie. W okresie spoczynku, który przypada między listo­padem a końcem lutego, nie zraszać, podlewać oszczędnie.Ze względu na silny wzrost długotrwałe kwitnienie „roślina ta wyma­ga obfitego nawożenia – raz na tydzień, w okresie od kwietnia do sierpnia.W czasie wegetacji trzeba przyci­nać zbyt długie pędy u odmian silnie ros­nących.

NOWE DONICZKI

Czasem jednak bryła korzeniowa jest tak silnie spojona delikatnymi, włosowatymi korzonkami ze ściankami doniczki, że trzeba ją oddzielać za pomocą długiego, spiczastego noża. Nowe doniczki, dokładnie przystosowane wielkością i przygotowa­ne do przesadzania (wymyte, wymoczone itp.), bezwzględnie muszą mieć drenaż ze skorupek. Skorupki te, uzyskane ze starych, potłu­czonych glinianych doniczek, powinny być tak na sobie poukładane, aby umożliwiały niezbyt szybki, ale jednak ciągły odpływ nadmiaru wody z podlewania. Jeżeli glinianych skorupek brakuje, można w ostateczności użyć do tego celu kamyków. Jeżeli w starej doniczce nad otworem odpływowym znajdują się większe skorupki, wów­czas trudną do usunięcia bryłę korzeniową możemy wypchnąć przez ten otwór za pomocą jakiegokolwiek mieszczącego się w nim, a dostatecznie mocnego przyrządu (patyk, trzonek).

POJEMNIKI Z TWORZYW SZTUCZNYCH

Obowiązuje podstawowa reguła: rośliny w pojemnikach z tworzyw sztucznych należy podlewać trzykrotnie mniejszą ilością wody niż rosnące w doniczkach glinianych. Poza tym trzeba umieć wykorzystać właściwości tych dwóch typów doniczek zależnie od potrzeb. Na przykład doniczki starego typu, o porowatych ścian­kach, powinno się przeznaczać dla tych roślin, dla których ich przepuszczalność ma duże znaczenie; Ponadto mogą całkowicie wykazać swoje zalety związane z przepuszczalnością wówczas, gdy umieszcza się je w wilgotnym podłożu na tzw. oknie kwiatowym. Niezależnie od materiału, z którego wytwarzane są pojemniki, do dziś wymagany jest otwór odpływowy, zwłaszcza w pojemnikach większych. Stanowi on najlepszy i najpewniejszy regulator wilgot­ności, chroni bowiem przed skutkami nadmiernego podlewania. Dzięki takiemu otworowi nadmiar wody przedostaje się na zewnątrz, nie tworząc w ciasnej doniczce bagna sprzyjającego gniciu.

WYKORZYSTANIE METODY

Podstawowe pytanie co do możliwości wykorzystania metody hydroponicznej w domu dość dawno już zostało rozstrzygnięte; stwie­rdzono, że tą metodą mogą być uprawiane zasadniczo wszystkie rośliny pokojowe. Są jednak wśród nich i takie, które dzięki szcze­gólnym swoim właściwościom lepiej się w hydroponikach trzymają i rosną, są łatwiejsze do pielęgnowania i efektowniejsze niż inne. Przede wszystkim więc trzeba wybierać rośliny, które bez obawy o utratę ich pięknego wyglądu można trzymać przez cały rok w pomieszczeniu. Chciałabym tylko jeszcze wspomnieć, że w wielu krajach istnieją obecnie wielkie specjalistyczne zakłady ogrodnicze, gdzie w kulturach wodnych produkowane są rośliny najrozmaitszych gatunków, aż do momentu, w którym się stają pełnowartościowym towarem handlowym.

OD UPRAWY HYDROPONICZNEJ DO POKOJOWEJ

Tymczasem w ciągu paru najbliższych lat sytuacja odwróciła się. Hydroponiczną uprawa delikatnych warzyw w szklarniach specjal­nej konstrukcji, wyposażonych w kosztowną aparaturę, okazała się nieopłacalna. Natomiast kultury wodne roślin doniczkowych trwale zadomowiły się w USA i w Ameryce Łacińskiej, a przede wszystkim w Szwajcarii; od początku lat pięćdziesiątych także w innych krajach europejskich. Nie obyło się jednak bez początkowych trudności, związanych przede wszystkim z niedostatecznym zaopatrzeniem w tlen korzeni zanurzonych w pożywce. Pamiętam doskonale, jakie kunsztowne systemy pomp zakładano w szklarniach przeznaczonych do prowa­dzenia kultur wodnych. Także w warunkach domowych wprowadzo­no w życie własne pomysły zmierzające do przewietrzania wody w pojemnikach; używano nawet pompek rowerowych, uruchamia­nych co pewien czas. 

URZĄDZANIE OKNA KWIATOWEGO

. Urządzenie takiego okna, łącznie z wszelkimi szczegółami, można dokładnie przedyskutować i zaplanować, spo­rządzając odpowiednie szkice i techniczne szczegółowe rysunki, przewidując wszystko z góry, aż do ostatniej śrubki i doskonale, fachowo dobranego zespołu roślin. Wszystkie te sprawy należą do obowiązków rzemieślnika budującego takie okno, do kierownictwa budowy i fachowego architekta wnętrz. Tam zaś, gdzie potrzebne są jeszcze pewne dodatkowe fachowe wiadomości, może przyjść z po­mocą i udzielić właściwej rady znający się na zakładaniu okien kwiatowych instruktor ogrodnictwa. Wprawdzie tego rodzaju fa­chowców nie ma wielu, jednak przy dobrych chęciach można takiego człowieka znaleźć poprzez odpowiednie organizacje ogrod­nicze. Jeżeli nawet jego zaangażowanie będzie drogo kosztować, to jednak uchroni przed znacznie większymi wydatkami w przyszłości, będącymi wynikiem często nie dających się naprawić błędów w przeprowadzonej inwestycji.

Remont domu – metamorfozy

Remontowanie swojego domu kojarzy się głównie, jako ciężka praca, która zdaje się nie mieć końca. Aby móc inaczej zaprezentować tę pracę, którą od czasu do czasu trzeba wykonać w celu odświeżenia wnętrz lepiej jest kupić się na wyborze kolorów i stylizacji meblowych, jakie są przecież idealnie przystosowane. Metamorfozy domu mogą być bardziej uwarunkowane zmiana stylu niż zmiana przykładowo koloru ścian. Biorąc pod uwagę wymianę mebli i dodatków dekoracyjnych można znacząco wpłynąć na charakter pomieszczenia. Czasami o wiele lepiej pozostaje uwarunkowany gruntowny remont, tak, aby móc przywrócić pomieszczeniu utracony blask i zmienić swoje nastawienie do starych przyzwyczajeń. Najważniejsze to być na czasie, aby jak najbardziej można było w pełni z tego korzystać. Metamorfoza domu może być uwarunkowana zupełną odmianą stylu. Przykładowo z staroświeckiej klasyki można uwzględnić nowoczesne proporcje kolorystyczne wedle prostych form. Dotyczyć może to także zmiany podłóg jak i mebli do pomieszczeń.

Duże mieszkanie – umeblowanie

Duże mieszkanie z pewnością jest powodem do dumy, tym bardziej, kiedy bardzo długo czekaliśmy na spełnienie takich właśnie marzeń. Oczywiście samo kupno mieszkania to ciągle nie wszystko trzeba je jeszcze odpowiednio wyposażyć. Nie ma sensu zabierać ze sobą starych mebli, które i tak nie będą wystarczające. O wiele rozsądniej jest po prostu zainwestować w kupno nowego umeblowania. Na pewno koszty mebli po pewnym czasie się zwrócą. Należy zadbać o odpowiednie wyposażenie sypialni, pokoju dziennego, pokoi dziecięcych oraz kuchni. Na pewno nie będzie dużym zaskoczeniem fakt tego, że dostać można teraz ciekawe propozycje umeblowania do łazienki, z czego z pewnością skorzystamy. Jak najbardziej kolor mebli czy konkretny styl zależy wyłącznie od nas. W większych pomieszczeniach, które są jasne i przestrzenne można zaryzykować kupno ciemniejszego koloru meblościanki, czy kompletowanych osobno mebli. W przypadku mniejszych pokoi zdecydowanie korzystniej wypadają jasne odcienie. Można dostać doskonałe propozycje meblowe w bardzo dobrych cenach także mając na uwadze używane elementy.

Kupno mieszkania – koszty

Kupno mieszkania pozostaje uwarunkowane bardzo różnymi kosztami. Czasami dotyczy to przede wszystkim metrażu. W innym wypadku można spodziewać się zwiększonych kosztów na podstawie lokalizacji bloku, w którym znajduje się nasze wymarzone mieszkanie. Naturalne, że niekiedy trzeba się nieco bardziej postarać, aby dosięgnąć tych marzeń. Kupno mieszkania to kwestia kilkuset tysięcy złotych. Często kawalerki są najtańsze, ale oczywiście, jeśli są one gdzieś na uboczu. Czasami w dużym mieście kupno kawalerki może równoważyć się z kwestią kupna mieszkania dwupokojowego czy nawet trzypokojowego w niewielkim miasteczku, wiosce na uboczu. Jak widać ceny mogą być zmienne. Zależy to także od konkretnej wyceny. Kupując mieszkanie od kogoś można spodziewać się albo wyższych albo niższych cen z uwagi na stan używalności i tego, co zostało już zrobione w takim mieszkaniu. Koszty warto wyliczać biorąc pod uwagę także wyposażenie. Często lepiej jest na nowo zbudować swoje gniazdo i domowe ciepło na podstawie mebli, dekoracji.

Polityka socjalna

Politycy wybierający się na kolejną kadencję do sejmu czy rządu robią wszystko, bez względu na kraj, w którym zbliżają się wybory, aby sprzedać swoje poglądy jak największej grupie odbiorców. A zatem zupełnie naturalnie między swoje własne wygładzone poglądy dodaje się przede wszystkim demagogiczne zapewnienia. Nie ma przecież osób, które nie chciałyby otrzymać licznych dofinansowań do kredytów, mało kto nie zagłosuje na partię, która obieca zrobienie wszystko, aby za jej rządów powstało kilka milionów mieszkań komunalnych, adresowanych do najbiedniejszych. Polityka socjalna staje się więc idealnym narzędziem do walki o wyborców, szczególnie że coraz większa jest także w Polsce grupa osób nie dających sobie rady z życiem w tak trudnych warunkach. Nie mogą znaleźć pracy a przez to kupić mieszkania, czują się niewspierani i porzuceni. Obietnice kierowanie do tych grup trafiają zatem na bardzo podatny grunt i przyczyniają się do przyciągnięcia ich na swoją stronę, zmuszenia do oddania głosu.

PRZEJAWIAJĄCE POSTAWY

Rodzice przejawiający postawę akceptacji okazują dziecku, że je ko­chają takim, jakie jest, ale nie jest to akceptacja bezkrytyczna. Po­przez bliski kontakt emocjonalny z dzieckiea starają się poznać jego zainteresowania i potrzeby, ale nte po tc, aby mu ulegać, lecz przede wszystkim po to, aby określić, jakie być powinno. Stawiając wymagania dziecku (dość często są to wymagania wysokie), dbają o to, aby było przekonane, że czynią to dla jego dobra, a przy tym nie narzucają dzie­cku takich zadań, których ono nie potrafi spełnić, np. nie żądają, aby miało same „piątki” w szkole. Stopień trudności zadań jest jednak spra­wą względną, jeśli weźmie’ się pod uwagę sposób wdrażania dziecka do ich wykonywania.

WIĘKSZOŚĆ DZIECI

Większość dzieci należy do bardzo dobrych uczniów w szkole, ale jest tu także sześcioro dzieci z grupy »H”. Tym ostatnio nie brak ani zdolności, ani warunków do dobrego spełniania obowiązków szkolnych, ale rozpieszczane przez rodziców nie potrafią zmobilizować się do nauki. Dzieci te, przy- . zwyczajone do pewnego koafortu psychicznego w rodzinie, również w szko-, le chciałyby być w centrum uwagi nauczycieli 1 kolegów; starają się więc imponować wiedzą oraz atrakcyjnymi przedmiotami, obyciem w szerokim świecie, itp., jednakże ich zachowanie zjednuje im jedynie grono obser­watorów, a nie bliskich kolegów. Dzieci te odczuwają swoją sytuację w klasie jako przykrą, ale nie rozumieją, dlaczego tak jest. Rodzice ra­czej nie orientują się szczegółowo w sytuacji społecznej dziecka na terenie klasy, uważają ją jako dobrą.

WSZYSTKIE RODZINY

Do tego typu zaliczono wszystkie rodziny, w których wystąpiła dezin­tegracja funkcjonalna, widoczna zarówno w działalności gospodarczej i opiekuńczo-zabezpieczającej. Jak też w stosunkach emocjonalnych. Pawody tego stanu rzeczy w. poszczególnych rodzinach są różne. Są przypadki, gdzie dom jest skrajnie zaniedbany: brudny, pozbawiony regularnych po­siłków i bardzo często pusty z powodu permanentnej nieobecności rodziców. Rodzice ci prowadzą bardzo nieregularny tryb życia: często porzucają.pracę, niektórzy trudnią się nielegalnym handlem, ulegają różnym nało­gom. W innych przypadkacn aom sprawia wrażenie „normalnego”.

WAŻNY POŚREDNIK

Ojcowie raczej nie zajmują się dzieckiem, a co najwyżej interweniują, gdy dzieje się coś złego. Ważnym pośrednikiem pomiędzy rodzicami i dzie­ckiem Jećt jakakolwiek rzecz, tzn. jakakolwiek rzeczowa nagroda. Nasta­wienie na zdobywanie rzeczy widoczne jest w ogólnym modelu życia tych rodzin. Ich codzienne zaabsorbowanie pracą tylko w nielicznych przypad­kach można tłumaczyć rozwiniętymi ambicjami zawodowymi, częściej zale­ży im bardziej na zdobywaniu środków materialnych. Tylko w Jednej rodzi­nie postawa taka jest uzasadniona trudną sytuacją materialną, natomiast w większości rodzin wynika ona z silnego dążenia do zdobywania towarów luksusowych. Zdobywane wartości materialne są atrakcyjne dla rodziców i    dla dzieci, i to w wystarczającym stopniu integruje rodzinę. W rodzi­nach tych nie obserwuje się konfliktów, ani też zażyłych więzi emocjo­nalnych.

CODZIENNY KONTAKT

Codzienny kontakt tych rodziców z dziećmi jest ograniczony do krótkich komunikatów o bieżących zdarzeniach i obo­wiązkach dziecka. Model życia rodzinnego w tym typie rodzin Jest w zna­cznym stopniu zróżnicowany i uzależniony od sytuacji materialnej rodzi­ny. W rodzinach bardziej zamożnych rodzice po znojnym tygodniu starają się zapewnić sobie i d2iecku atrakcyjny relaks sobotnio-niedzielny oraz wszelkie ferie szkolne. Przeważnie spędzają Je poza domem, w atrakcyj­nych miejscowościach w kraju lub za granicą. W rodzinach mniej zamoż­nych rodzice traktują swoją pracę .jako uciążliwą i męczącą, toteż, w do­mu szukają odprężenia i spokoju. Odpoczynek jest tu pojmowany dość spe­cyficznie. Rodzice nie wyodrębniają w ogóle czasu wolnego, a określenie to kojarzą raczej z lenistwem.